Inleiding

Enkele jaren terug had ik de Pyreneeën al twee maal in september bezocht, eigenlijk te vroeg voor de herfstkleuren en na enkele mooie herfsttochten in de Alpen wilde ik de Pyreneeën ook wel eens in zijn herfsttooi kunnen bewonderen. Daarom trok ik midden oktober naar de Oostelijke Pyreneeën. Oorspronkelijk had ik vaag in mijn hoofd om van Mérens-les-Vals naar het westen te lopen tot aan de Pica d’Estats en om dan van daaruit het westen en zuiden van Andorra aan te doen. Tot slot wilde ik nog via een omweg doorheen het Massief van Carlit weer in Mérens-les-Vals aankomen. Toen ik dan drie dagen voor vertrek de kaarten eens eindelijk deftig open vouwde (ik weet het, ik moet van die slechte gewoonte af geraken) week ik al snel af van dit plan. Ik had te weinig dagen en deze route rijmde trouwens niet met mijn stijl van trekken doorheen de Pyreneeën die ik me eigen heb gemaakt doorheen de jaren. Ik besloot om twee weken doorheen het Massief van Carlit en zuidelijk Andorra te trekken met daarin enkele minder voor de hand liggende routes. Zo plande ik om vanuit het Massief van Carlit naar Andorra te trekken over de lange bergkam van Font Negra. Ik kon geen informatie vinden of dit wel werkelijk mogelijk was, maar ik was er gerust in. Blijkbaar moeten de Pyreneeën me wat uitdagen, anders vind ik er geen genoegen meer in. En een uitdaging werd het zeker. Vooral het weer maakte het vaak erg hard. Vijf dagen lang heeft de Tramontana gewoed, een storm uit het noorden die typisch is voor het winterhalfjaar in de Oostelijke Pyreneeën. Je komt er allemaal meer over te weten als je verder leest.

  • Gebruikt kaartmateriaal:
    • Rando Editions – Carte N° 8: Cerdagne – Capcir (1:50 000)
    • Rando Editions – Carte N° 21: Andorra – Cadi (1:50 000)
    • Mapa Topografic Andorra (1 :50 000)
  • Opmerking: Afstand, duur en aantal hoogtemeters bij elke dag zijn steeds deze zonder de beklimmingen als deze nogal afwijken van de trekkingroute. De extra afstand, tijd en hoogtemeters die ik in totaal voor deze beklimmingen heb moeten overbruggen staan telkens tussen haakjes vermeld. Ik ben een beetje afgeweken van hoe ik hier in vorige verhalen mee omging.