Afstand: 20.0km
Duur: 7h10
Klimmen: 1450m
Dalen: 1140m
Bergpassen: Coll de l’Hom Mort (2295m), Coll Roig (2725m)
Bergtoppen: Puig Occidental de Coll Roig (2833m)
’s Ochtends nog steeds veel wind. Ik kroop niet al te snel uit mijn bivakzak. De klim naar de Coll de l’Hom Mort (2295m) was niet lang meer. Al gauw kwam ik boven de boomgrens uit en kwam ik ook meteen op de col aan. Hier bevond ik me nu 
aan de rand van de uitgestrekte hellende hoogvlakte in het zuiden van het Massief van Carlit. Vanaf hier verkoos ik om noordoostwaarts te lopen, lichtjes stijgende over het kale landschap. Hogerop werd de wind steeds feller om me dan weer bijna omver te blazen wanneer ik op de Portella de Bac d’Ortella aankwam. Vanaf hier vervolgde ik toch de kam verder op weg naar de Puigs de Coll Roig, maar op een zijtop (2803m) van de Puig Occidental de Coll Roig (2833m) kon ik niks anders meer dan de route over de kam te onderbreken. De kam werd redelijk luchtig met hier en daar stukjes handenklauterij en met de stormachtige wind was dit dus best te vermijden.
Ik daalde dus af naar het Estany de Coll Roig (2432m) en nam hier de middagpauze. Ondertussen was de Franse legerhelikopter weer aan het rond patrouilleren. Net wanneer ik vertrok maakte hij een landing aan de oostpunt van het meer, iets wat uiterst moeilijk leek door de wind. Ik vroeg me af of het wel verantwoord was om met deze omstandigheden zulke manoeuvres uit te voeren, maar we weten uiteraard al langer dat in legerkringen alles kan.
De klim naar de Coll Roig tussenin de twee gelijknamige bergen was erg steil en voerde eerst over een grashelling, later over een fijne steenhelling. Van de col liep ik door naar de top van de Puig Occidental de Coll Roig (2833m). De omstandigheden waren weer onmenselijk om hier lang op de top te blijven. Ik vervolgde dus meteen met de afdaling en die liep voor mij naar beneden over de noordwestflank. Mijn bedoeling was om verder af te dalen in het Vall de Lanos. Een 
eenvoudige weg loopt hier niet van de berg naar beneden, maar wel een vage route die lager doorheen een steile couloir loopt. Slechts een twintig meter lager op de bergflank werd het al meteen erg steil. Ik diende uiteindelijk gewoon van een rotsrichel af te springen, wat nog net lukte. Dan was het wat minder steil afdalen over een kale steenhelling met rechts van me de afgrond naar de Bac de Coll Roig. Lager lagen enkele couloirs in de flank. Doorheen de eerste zag ik een gems wegvluchtten. Een blik naar beneden vertelde me meteen dat het doorheen deze couloir beslist niet ging lukken. Nog een stukje lager kwam ik dan aan de juiste couloir uit. Een duidelijke steenman stond strategisch geplaatst aan de ingang van de couloir. Hierdoor ging het lukken, maar de couloir lag wel vol met een puinhoop aan losse stenen. Voorzichtig daalde ik erdoor naar beneden, regelmatig door het puin los te stampen en naar beneden te laten glijden. Beneden uit de couloir vond ik dan geen tekenen meer van een route. Ik vervolgde maar een eigen weg verder tussen de struiken en kleine dennenboompjes door. Later stootte ik lager wel op een vage route die ik vervolgde en zo kwam ik uiteindelijk toch uit op het gemarkeerde pad dat naar het Estany de Lanos loopt.
Over dit pad zette ik een tijd lang voort, passeerde de arbeidershutten en kwam dan onder de stuwdam van het Estany de Lanos (2213m) uit waar het weer vlagerig waaide. Hier nam ik de route naar de Puig Carlit en dat werd gelukkig toch weer fraaier want de laatste uren hadden niet echt veel moois laten zien. Puig Carlit verscheen voor me toen ik langs een kabbelend beekje omhoog liep. Hogerop hield ik halt nabij het Estany dels Forats (2457m). Hier legde ik mijn spullen neer achter een hoge rotsblok beschut tegen de harde wind. Bij het bereiden van het avondmaal kleurde Puig Peric en Puig Oriental de Coll Roig (2804m) in oranje tinten door de wegzakkende zon. Bij het vallen van de nacht kroop ik mijn slaapzak in en werd het weer eens een vriesnacht met stevige wind rondom me heen. Ik was het ondertussen al lang beu. Een stemming had me bevangen, een indruk die duidelijk in mijn verhaal door is gedrongen vind ikzelf.
Flickr
