Afstand: 32.0km
Duur: 8h45
Klimmen: 640m
Dalen: 1470m
Na weer een koude nacht met bovendien al behoorlijk wat wind kroop ik al net voor zonsopgang in de kleren. Deze nacht had ik niet goed geslapen. Regelmatig naar de sterren getuurd en de voorbij glijdende cirruswolken.
Ik daalde nu de bergkam verder af over het pad dat nog steeds op veel plaatsen erg 
glad was. Lager kwam ik onder de boomgrens uit en werd het zigzaggend verder afdalen tussen de herfstkleuren tot ik op een parking aankwam. Van hieruit vervolgde ik voor een goede twee uur lang de onverharde weg tot in Ax-les-Thermes (700m). Uiteraard me eerst volgepropt met verse voedingswaren om dan weer te vertrekken. De trein vertrok morgen pas rond het middaguur, dus tijd om nog het hele Vallée d’Orlu door te wandelen. Tot het dorpje Orlu (833m) liep ik zo over het asfalt, na Orlu volgde ik de Oriège langs een wandelpad dat op de kaarten niet staat ingetekend, passeerde mooie rotsformaties en een mooie waterval iets voorbij de waterkrachtcentrale bij Les Forges d’Orlu. Uiteindelijk liep ik door tot op de Jasse de Justiniac (1287m) waar ik de besneeuwde bergen nog eens voor een laatste keer te zien kreeg. 
Lang duurde het niet want ze verdwenen snel in de wolken. Vijf minuten later begon het al lichtjes te regenen. Ik keerde weer terug, maar liep nu over de onverharde weg naar de parking in het dal. Hier nam ik de smalle asfaltweg verder, maar kreeg spontaan een lift aangeboden van een Frans koppel dagjesmensen. Dit weigerde ik voor een keer toch niet. Ze waren afkomstig van de rand van Toulouse en verbleven nu in hun vakantiehuisje bij Ax-les-Thermes. In Orlu vroeg ik om me af te zetten. Ik wilde nu eenmaal nog niet in de bewoonde wereld eindigen. Iets voorbij Orlu was ik namelijk een mooie plek tegengekomen om te overnachten, meer bepaald onder een overhangende rotswand in het bos. In de regen liep ik er naartoe terwijl het donker begon te worden. De bivakplek zelf was ideaal. Heel de nacht regende het matig door, maar ik bleef droog onder de rots en hoefde zo morgen geen natte tarp in te pakken. Een uil hield me wel regelmatig wakker.
Recent Comments