Vrijdag 15 februari: Gressenstein (2030m) - Schafsiedel (2447m)

Lawinenlagebericht vom Freitag, den 15.02.2008, um 07:30 Uhr für Tirol

Meist günstige Tourenverhältnisse

Lawinegefahr Kitzbüheler Alpen: Gering (1/5)

Beurteilung der Lawinengefahr

In den Tiroler Tourengebieten herrschen unverändert überwiegend günstige Tourenverhältnisse. Die Lawinengefahr ist unterhalb von etwa 2000m schon meist als gering einzustufen, oberhalb überwiegend als mäßig. Gefahrenstellen befinden sich dabei in steilen, von Nordwest über Nord bis Nordost gerichteten Hängen oberhalb von 2000m. Eine Lawinenauslösung ist aber zumeist nur bei großer Zusatzbelastung möglich, also etwa durch eine ganze Gruppe von Skifahrern, die gleichzeitig in einen Hang einfährt. Nach wie vor etwas ungünstiger ist die Lawinensituation auf Grund des schlechteren Schneedeckenaufbaues in den nördlichen und südlichen Ötztaler und Stubaier Alpen sowie in den Tuxer und Zillertaler Alpen. Hier können Lawinen innerhalb der Altschneedecke ausgelöst werden und dadurch auch größere Ausmaße erreichen.

Schneedeckenaufbau

Sonnseitig ist die Schneeoberfläche zumeist tragfähig verharscht und firnt je nach Sonneneinstrahlung im Tagesverlauf auf. Schattseitig findet man in windberuhigten Lagen noch immer lockeren Pulverschnee. Hochalpin ist die Schneeoberfläche aber zumeist stark vom Wind geprägt: abgewehte oder hartgepresste Flächen liegen oft dicht neben eingewehten und triebschneegefüllten Geländebereichen. Unverändert zu beachten ist, dass der Schneedeckenaufbau in den inneralpinen Regionen, also in den nördlichen und südlichen Ötztaler und Stubaier Alpen sowie in den Tuxer und Zillertaler Alpen ungünstiger ist als im übrigen Tirol. Hier ist vor allem in den Höhenlagen von etwa 1800m bis 2500m zwischen härteren Krusten bindungsloser Schwimmschnee eingelagert, der als mögliche Lawinengleitfläche in Betracht kommt.

Alpinwetterbericht der ZAMG-Wetterdienststelle Innsbruck

Am Ostrand des Hochs über der Nordsee strömt vorübergehend kalte und in tiefen Schichten feuchte Luft von Norden zu den Alpen. Anschließend festigt sich der Hochdruckeinfluss wieder über das Wochenende hinaus. Vom Karwendel ostwärts bis zu den Loferer Steinbergen geraten heute die Gipfel tagsüber zum Teil in Wolken, die wenigen Schneeflocken bringen aber keinen Neuschneezuwachs. Ansonsten bleiben die höheren Gipfel in den Nord- und Zentralalpen wolkenfrei. An der Alpensüdseite gering bewölkt. Temperatur in 2000m um -5 Grad, in 3000m um -9 Grad. Höhenwind: Mäßiger Nordwind.

Tendenz

Unverändert günstige Tourenverhältnisse.

(Bron: www.lawine.at)

Afstand: 19.0km
Duur: 8h50
Klimmen: 1650m
Dalen: 1230m

Bergtoppen: Gressenstein (2216m), Großer Beil (2309m), Schafsiedel (2447m)

Ik heb me bijna kapot gezweet deze nacht in mijn nieuwe slaapzak. -11°c is het in de binnentent wanneer ik gewekt word. Ik ontbijt en maak me klaar. Buiten laat het weer zich van een andere kant zien. Uitgebreide velden altocumulus drijven in de noordelijke luchtstroming over de bergtoppen en bedekken meestal de zon, bewolking die samenhangt met de restanten van een koufront dat zo dadelijk tegen de Alpennoordrand zal opbotsen en voor heel wat vocht zal zorgen in de vorm van geblokkeerde lage wolken in de dalen. Allemaal niet zo erg. Maar het mooie is dat ik thuis al had gezien op de uitvoer van een weermodel dat de temperatuur op 850hPa (ongeveer 1500m) met deze frontpassage tijdelijk mooi zou gaan zakken van -7°c deze ochtend naar -15°c volgende nacht. Dat gaat straks gegarandeerd een plezante nacht opleveren.

Ingepakt zet ik koers naar de top van Gressenstein (2216m). Het laatste stuk naar de top loopt eenvoudig in grote zigzags verder. Ik volg namelijk gewoon in de stijgsporen van de tourskiërs. Een frontale blik op Galtenberg (2424m) aan de overkant van het Alpbachtal en een doorkijk tot de Tuxer Alpen is het voornaamste dat ik te zien krijg op de top.

Ik beslis om niet af te dalen, maar de kam naar het noorden proberen te vervolgen tot op Großer Beil (2309m). Het loopt absoluut niet snel. Meermaals dien ik mijn sneeuwschoenen uit te doen om stukken rotsgraat te overbruggen om ze dan weer aan te trekken om niet meters diep door de sneeuw te zakken. Een heel stuk verder kom ik dan weer op tourskisporen terecht en kom ik gemakkelijk op de top van Großer Beil (2309m). Het uitzicht is best de moeite, ook al liggen er niet bepaald veel hoge toppen in de buurt. De zon is ondertussen ook weer van de partij.

De afdaling van de berg loopt weer erg gemakkelijk. Onder de Gressensteinalm (1805m) klim ik weer naar de Siedeljoch (1689m) en zoek dan een weg om af te dalen naar de Erlauer Hütte (1213m) in de bodem van het dal. Ik vind geen route. Blijkbaar zijn er hier nog geen tourskiërs naar boven of beneden gegaan. De almhelling wordt redelijk steil, zo’n 30°, maar toch loop ik schuin voort naar beneden door de losse sneeuw. Een eind lager kom ik op een forstweg uit die ik het bos in volg. De weg zakt maar langzaam het dal in via lange saaie serpentinen. Buiten sporen van herten in de sneeuw valt er dus niet veel te zien. En dan arriveren de lage wolken ook nog eens en in geen half uur tijd vult het dal zich op met een grijs wolkendek. Een tijdje loop ik door de mist.

Na de middagpauze onder een overhangende rots daal ik het laatste stuk af tot op de bodem van het dal. De Erlauer Hütte (1213m) is maar een jachthut. Ik begin weer te klimmen door achter de hut een stijgende forstweg in te slaan. Een eindje verder steek ik de Frommbach over waar het water onder dikke platen ijs onderdoorstroomt. Vervolgens volg ik weer de stijgsporen van een tourskiër naar boven over de almweiden onder de Neuhögenalm (1527m). Het duurt niet lang voor ik weer de mist in duik. Hogerop loopt het zigzaggend redelijk steil omhoog naar de rug van de westgraat van Schafsiedel (2447m). Op deze top wil ik vandaag nog geraken om hopelijk daar ergens op of naast de top te kunnen bivakkeren. Op de graat klim ik zonder me nog wat aan te trekken van de tourskisporen verder. Niet veel hoger verschijnen de scherpe contouren van de rand van de zon in de wolken en het duurt niet lang of ik krijg blauwe lucht boven me met een zee van lage wolken beneden. Ik ben doorheen heel het wolkendek uit gestegen en krijg als cadeau een prachtig bergpanorama voorgeschoteld. Overal met uitzondering van de noordhoek priemen eilandjes met bergen uit de wolkenzee.

Net voor ik de top bereik zakt de zon weg achter de horizon. Enkele toppen van drieduizenders in de Hohe Tauern kleuren nog voor enkele minuten mooi rood. Toch blijf ik niet te lang stil staan om van het moois te genieten. Ik heb niet de kleding bij me om me al stilstaande warm te houden bij deze temperaturen en voel dat ik in beweging moet blijven om geen nare toestanden te krijgen. Er staat een behoorlijk krachtige wind op de graat. Op de top van Schafsiedel (2447m) vind ik al snel een mooie plek om de akto recht te poten in de sneeuw. Dat doe ik zo snel ik maar kan. Waarom zijn donsjassen toch zo duur? Wanneer hij recht staat wil ik nog enkele foto’s nemen en dat levert in nog geen tien seconden tijd verkleumde vingers op. Die handschoenen had ik maar beter aan gelaten. Verbaasd hoe snel het allemaal kan gaan bij strenge vorst en een beetje wind. Vlug schep ik nog een plastieken zak vol met sneeuw voor de avondmaaltijd om dan regelrecht de slaapzak in te duiken.

De binnentent is stijf bevroren door het vocht in de stof van voorbije nacht. Het sneeuw smelten loopt vlot, het pakje adventure food naar binnen krijgen wat minder. Buiten waait het bij momenten stevig. Rukwinden razen al fluitend langsheen de tent en af en toe hoor ik ze wat stuifsneeuw tegen de tent gooien. Maar ik kan al snel gaan slapen. Alvorens ik mijn hoofdlamp doof lees ik nog -15°c af op de thermometer in de binnentent.