Lawinenlagebericht vom Montag, den 18.02.2008, um 07:30 Uhr für Tirol
Meist geringe Lawinengefahr
Lawinegefahr Kitzbüheler Alpen: Gering (1/5)
Beurteilung der Lawinengefahr
Im freien Skigelände herrschen weiterhin meist günstige Verhältnisse bei geringer Lawinengefahr. Etwas ungünstiger ist die Situation nur noch in den Stubaier, Ötztaler, Tuxer und Zillertaler Alpen sowie im südlichen Osttirol, wo die Lawinengefahr oberhalb etwa 2100m noch als mäßig eingestuft werden muss. Gefahrenstellen finden sich dabei vor allem noch in sehr steilen von NW über N bis ONO gerichteten Hängen, vermehrt in bisher selten begangenen Gebieten bis etwa 2600m hinauf. Durch den schlechteren Schneedeckenaufbau können dort Lawinen noch durch große Zusatzbelastung, an schneeärmeren Stellen auch durch geringe Belastung ausgelöst werden. Ansonsten finden sich kleinräumige Gefahrenstellen noch im extrem steilen, schattigen und kammnahen Gelände in hohen sowie hochalpinen Lagen in Form von Triebschneeansammlungen. Vereinzelt können noch Gleitschneelawinen auf steilen Wiesenhängen beobachtet werden.
Schneedeckenaufbau
Das schöne, kalte und sehr trockene Winterwetter führt zu einem fortschreitenden Spannungsabbau der Schneedecke. Härtere, ältere Triebschneepakete in den inneralpinen Regionen sowie im südlichen Osttirol, welche auf einem lockeren Schwimmschneefundament lagern, werden dadurch ebenso immer lockerer. Vereinzelt kann dies zu einer kurzfristig erhöhten Störanfälligkeit führen, meist bedingt dies jedoch zunehmend günstigere Verhältnisse. Die Schneeoberfläche ist in sehr steilen sonnenbeschienen Hängen meist hart und firnt im Tagesverlauf zumindest in windgeschützten Bereichen auf. Vereinzelt findet sich in weniger steilen Hängen Bruchharsch, in flachen Hängen sowie schattseitig immer noch Pulverschnee bzw. eine lockere, aufbauend umgewandelte Schneeoberfläche.
Alpinwetterbericht der ZAMG-Wetterdienststelle Innsbruck
Herrliches Freizeitwetter auch zu Beginn der zweiten Semesterferienwoche. Alle Wintersportler werden in Tirols Bergen mit viel Sonnenschein verwöhnt. Die Nullgradgrenze liegt am Arlberg bei 1900m, in den Hohen Tauern bei 1500m. Der Wind ist nur in den hohen Gebirgsregionen des Alpenhauptkamms merklicher zu spüren. Temperatur in 2000m -2 Grad, in 3000m -6 Grad. Mäßiger, in den östlichen Regionen zeitweise lebhafter Nordwestwind.
Tendenz
Weiterhin meist günstige Verhältnisse.
(Bron: www.lawine.at)
Afstand: 26.5km
Duur: 8h30
Klimmen: 1170m
Dalen: 2630m
Bergtoppen: Steinbergstein (2215m), Ramkarkopf (2062m), Wiesboden (1947m), Lodron (1925m)
Vandaag de laatste dag, nog een lange dag want ik wil niet rechtstreeks naar Kelchsau trekken. In plaats daarvan wil ik na de afdaling in het dal weer naar het 6km lange stukje bergkam klimmen tussen Schneegrubenschartl (1902m) en Lodron (1925m) want deze kam is er weer zo één die met sneeuwschoenen perfect valt te doen.
Me gelukkig weer niet overslapen. -8°c en erg stil deze ochtend, zo goed als geen wind. In het ochtendzonnetje daal ik de berg weer af. Een eindje verder loopt het steiler het dal in naar de Manzenkaralm en passeer ik al de eerste solo tourskiër. Bij de vervallen alm neem ik even een pauze en neem de tijd om me zoals elke dag weer goed met zonnecrème in te smeren.
Lager passeer ik meerdere tourskiërs. Ze kijken me meestal maar onbegrijpelijk aan. Iemand met sneeuwschoenen aan de voeten en een kolos van een rugzak achter op de rug komt men hier nu niet elke dag tegen. Doorheen het woud daal ik verder af over een forstweg. Ondertussen zie ik het goederenbakje via de bevoorradingskabel door het dal richting Neue Bamberger Hütte zweven. ’t Is waar ook, de hut is niet bereikbaar voor motorvoertuigen.
Na een hele tijd sta ik beneden aan Gasthof Wegscheid (1148m) in het dal waar de autoweg dood loopt. Ik heb er nu een afdaling van meer dan 1000 hoogtemeters op zitten. De parking staat al goed vol en nog steeds komen nieuwe auto’s aangereden waarna groepjes mensen hun ski’s boven halen. Gelukkig moet ik nu naar de Schneegrubenschartl (1902m). Vermits deze col niet op weg ligt naar de Neue Bamberger Hütte, heb ik niet veel tourskidrukte meer te vrezen. Door het bos loopt het alweer snel steil bergop. Een eindje verder steek ik al snel een koppel op tourski’s voorbij. Aan hun tempo geraken ze vandaag nog niet boven en ik denk niet dat ze ook veel hoger zijn geraakt.
Het dal opent zich en een tijdje loop ik over sporen langs de dichtgevroren beek verder. Later wordt het steiler tot ik de lange finale helling al zigzaggend oploop tot ik na een zeer snelle klim op de brede col sta. Tijd voor de middagpauze. Ik voel al dat ik mijn motor veel te hoge toeren heb laten lopen bergop. Straks moet ik het wat rustiger aan doen of ik kom uitgeput aan de auto. De weg is immers nog lang.
Terwijl ik mijn middagmaal verorber schuiven er regelmatig dunne wolken voor de zon. De lucht is gevuld met bankjes aan altocumulus, sommigen mooi lensvormig. Na de pauze zet ik door in noordelijke richting en kom ik al snel geen stijgende tourskisporen meer tegen. Er zijn nog wel schaarse sporen van het skiplezier maar daar heeft deze sneeuwschoener niet veel aan. De klim over de kam naar de top van Steinbergstein (2215m) vraagt me dan ook weer veel krachten. Stap na stap zak ik redelijk diep weg in de sneeuw. Ik zoek mijn eigen tempo. Het is toch wel een beetje afzien. Veel gemzensporen onderweg, maar geen exemplaar dat zijn lijf daadwerkelijk wil showen. Op het finale stuk naar de top van Steinbergstein zie ik een grote groep tourskiërs over de oostgraat naar boven slenteren. Ze gaan me voor zijn. Niet veel later kom ik bij hen op de top en is er voor mij niet veel plaats meer. Ik houd het topbezoek maar kort, trek nog vlug voor hen een groepsfoto omdat ze het zo lief vragen en zet meteen weer door.
De kam wordt nauwer met overhangende sneeuwcorniches. Ik daal maar een stuk lager af op de westflank van de kam. Op Ramkarkopf (2062m) nog een mooie terugblik op Steinbergstein (2215m). Maar het laatste stuk tot op Lodron (1925m) zegt me niet veel meer. Mijn hoofd staat al naar het kleine winkeltje beneden te Kelchsau. Als ik nu goed doorstap tijdens de afdaling dan ben ik nog beneden voor het winkeltje sluit. En wat voor lekkers zou ik dan in mijn winkelmandje laden?
De afdaling van Lodron (1925m) tot helemaal beneden naar Innerkelchsau (817m) lijkt wel een eeuwigheid te duren. Verblindende sneeuwhellingen maken langzaam plaats voor stukjes naaldbos, afgewisseld met almweiden. Lager staat er een kudde schapen te grazen tussen de sneeuw. Hier en daar is de sneeuw toch helemaal weggesmolten en komt het bruine gras bloot te liggen. Een hongerig schaap lust blijkbaar alles. Voorbij de kudde kom ik op de brede forstweg uit welke op veel plaatsen een schaatsbaan is geworden. Voorzichtig dien ik verder te lopen. Het fijne grind dat men er op heeft gestrooid doet toch niet overal even goed zijn ding.
Een paar haarspeldbochten lager betreed ik het asfalt, niet rechtstreeks want er ligt nog steeds ijs tussen vibram en de ondergrond. Twee oude dorpsvrouwtjes lopen voorzichtig naar beneden. Ik haal ze meteen in. Wordt er gevraagd van waar ik vandaan kom. Krijg ik nog bewonderende blikken als ik zeg dat ik van Lodron kom. Ze moesten eens weten van waar ik deze ochtend gestart ben. Vertel hen maar meteen dat ik uit België kom. Aah Belgien, schones Land! Aber unsere bergen sind schoner! Deze wijze vrouwen kan ik uiteraard alleen maar gelijk geven.
Beneden sta ik snel weer voor de auto. Meteen gooi ik alles de koffer in en begin met een verkleedpartij. De nieuwsgierige bewoners van het huis aan de overkant hebben het natuurlijk al meteen gezien. Manlief komt weer als vanouds aan zijn auto prutsen en madam staat weer te loeren aan het raam. Wanneer ik in mijn onderbroek sta wordt er toch even onderbroken. Mijnheer trekt weer naar binnen en komt niet veel later loerende op het terras zitten in de vrieskou met een tas thee of iets dat er niet ver naast zit en de gazet die hij zogezegd voor de tweede keer vandaag begint te lezen. Al lachende rij ik weg naar het winkeltje in het dorp. Gelukkig is het nog geopend en kan ik afsluiten met een lekkere maaltijd alvorens ik de echte terugreis aanvang. Yesti, gemütlich Tirol, zu den nächste Mal!
Recent Comments