Afstand: 13.0km
Duur: 5h00
Klimmen: 1120m
Dalen: 470m
Vrijwel constant regen onderweg naar de Franse Alpen. Aangekomen in Gresse-en-Vercors is het gelukkig droog, maar veel is er niet te zien. Een gesloten wolkendek zweeft slechts een 100 à 200m boven het dorpje uit. Waar is die steile oostrand van het plateau?
Onderweg klim ik al snel de mist in. Rond 1500m net onder de Cabane du Veymont doemen al de eerste sneeuwvelden op uit de mist. Ik geniet maar van de bloemmetjes op de grond. Het is het enige wat mooi’s wat zichtbaar is. Over de Côte de Quinqambaye vlucht er een gems het gordijn in. Even kom ik lagerop weer onder de wolkenbasis uit, maar dan klimt het alweer naar de Pas de Bachassons doorheen dichte mist. Onderweg begint het ook nog te regenen. Sneeuwvelden worden betreden hogerop. Op het laatste stuk geraak ik van de route en bereik vroeger het plateau via een steil onduidelijk paadje. Daarboven is er niets en zie ik niets. Ik haal kaart en kompas boven en vind toch zonder problemen de Source de Bachassons waar ik fles en platypus overvol bijvul. Dan is het navigeren naar de Cabane des Aiguillettes. Veel navigeren is er al snel niet meer bij. Een duidelijk pad leidt me regelrecht naar de cabane. Ze is volzet. Op de slaapplanken liggen matjes en slaapzakken uitgerold en het tafeltje ligt vol eten en kookspullen. De bezetters zijn een dagtochtje aan het doen. Ik vraag me af waarom met die mist. Op een honderd meter van het hutje vandaan stel ik mijn tarp op, tussen resten sneeuwvelden en marmottenpijpen. Avondmalen en onder het dons. ’s nachts steekt er bij momenten een stevig vlagerige wind op, de regen blijft een constante. Ik ben in de Vercors op het plateau, maar heb het nog niet gezien.
No comments
Comments feed for this article