Woensdag 11 juni: Tête Chevalière (1900m) - Cabane des Aiguillettes (1879m)

Afstand: 12.5km
Duur: 5h50
Klimmen: 630m
Dalen: 650m
Bergtopjes: Tête Chevalière (1951m), Rochers du Parquet (2004m)

5u30 eruit en naar de top van Tête Chevalière een 50m hoger. Het duurt nog enkele minuten voor de zon achter de Ecrins verschijnt. Het wordt geen fantastische zonsopgang. Er hangen wat te veel wolken over de Alpen. In het noordwesten hangt een lange band met hoge bewolking met ervoor enkele banken met altocumulus castellanus. Het te verwachten weer voor vandaag is weeral zo klaar als een klontje. Vanuit het noordwesten is duidelijk een koufront aan het naderen. Voor ik thuis vertrok was de timing van dit koufront ergens voor donderdag. Het lijkt echter al iets voor deze avond te zijn.

Terug bij de tarp neem ik tijd voor het ontbijt en pak mijn boeltje in. Rand half acht ben ik weer weg. De zon schijnt intussen al fel en het wordt meteen zwoel. Bij de Cabane de Chamousset vertrekken de overnachters net wanneer ik voorbij trek. Van hieruit vervolg ik noordwaards langsheen de Rochers du Parquet. De vage route die op de kaart staat ingetekend vind ik nauwelijks terug. Ongebaand klim ik naar het hoogste punt (2004m) waar ik word verwelkomd met een frontaal zicht op Mont Aiguille. Twee minuten later komt de mist vanuit de wand naar boven gestoomd. Net op tijd hierboven om nog even een uitzicht te hebben. Het wordt fris en een half uur later verlaat ik de top. Zo loopt het weer rustig naar Cabane des Aiguillettes. Hier leg ik me in het gras een eind van de cabane vandaan. De top van Grand Veymont blijft vrijwel constant verborgen in de stapelwolken. De kans lijkt me klein dat ik komende nacht op de top ga liggen, maar ik wacht af. Er lopen heel wat dagjesmensen rond aan de cabane. Maar wanneer het intussen begint te onweren nabij in het zuiden zie ik ze allemaal als de bliksem hun biezen nemen. In een mum van tijd blijf ik als enige over op het plateau. Hun vlucht was nog niet eens nodig want het onweer trekt verder weg naar het zuidoosten en hier blijft het droog.

De rest van de namiddag lig ik te luieren en val zelfs een tijdje in slaap op het gras. Een hele groep steenbokken komt intussen aan nabij de cabane en doolt er maar wat rond. Het is een mannetje met welgeteld 14 vrouwtjes en 4 jongen. De vrouwtjes blazen wat en lopen weg als ik tot 4m dicht kom. Het mannetje daarentegen buigt zijn hoorns in aanvalshouding. Die kan ik maar beter mijden. Ik lig overal tussen de beestjes. Ravottende marmotten tussen de steenbokken en alpenkauwen die zich te goed doen aan de bloemen. Maar wanneer de namiddag op zijn einde loopt wordt het donker en begint het te regenen met stevige rukwinden. Het koufront is aangekomen en ik trek dus de cabane in. De beestjes trekken zich ook naar hun schuilplaatsen en holen terug. Ik maak het avondmaal klaar en probeer na de maaltijd weer wat te slapen in de cabane. Na een tweetal uren regen wordt het weer droog en klaart het op. Het is erg fris geworden buiten en er staat nu een strakke noordenwind. Vanop één van de heuveltjes in de buurt van de cabane besluit ik om niet naar de top van Grand Veymont te gaan. Het waait veel te hard en bovendien schat ik de kans op een wolkenvrije top in de loop van de nacht maar klein in. Voor één keer slaap ik dan maar eens in de cabane.