Afstand: 24.0km
Duur: 10h10
Klimmen: 1640m
Dalen: 2310m
Bergpassen: Col du Grand Marchet (2490m), Col de la Vanoise (2510m), Col Rosset (2545m), Col Noir (2512m)
Altocumulusvelden drijven over wanneer ik rond zonsopgang even wakker word. Om 7u sta ik op. De zon schijnt intussen uitbundig. Ik klim de Cirque du Petit Marchet uit een keer weer een stukje terug over het pad. In het westen hangen weer velden altocumulus met erboven de toppen van verder opbollende cumuluswolken. Het mooie weer is weldra gedaan.
Ik daal af over het pad naar de Cirque du Grand Marchet. Deze is alvast niet veel specialer dan zijn hoger gelegen kleiner broertje. Op de Col du Grand Marchet (2490m) verdwijnt de zon achter de wolken. De afdaling langs de oostkant verloopt erg steil met nog een gevaarlijk sneeuwveld tussendoor. Lager begint het af en toe lichtjes te regenen. Beneden in de Cirque de l’Arcelin sla ik rechtsaf op een pad dat me na een lange klim naar de Col de la Vanoise zal brengen, in het hart van het Parc National aan de voet van de Grande Casse. Vele dagjesmensen worden voorbijgestoken, hogerop wandel ik weer alleen. Ik ben de ochtendvloot voor geraakt. Intussen regent het weer af en toe maar wanneer ik aan het Lac des Assiettes (2469m) aankom, welke volledig droog staat, verschijnt de zon weer en komt Grande Casse (3855m) weer tevoorschijn uit de wolken. Het is nu nog slechts een boogscheut tot aan de Refuge du Col de la Vanoise (2516m).
Het terras zit al vol met dagjesmensen die via het Lac des Vaches hier snel kunnen geraken vanuit Pralognan-la-Vanoise. Binnen is het rustig en bestel ik een crêpe. Weer buiten zet ik mijn weg verder, passeer het Lac Long (2467m) en daal af over het brede pad naar Lac des Vaches. Onderweg weer niets dan dagjesmensen. Het Lac des Vaches (2318m) moet één 
van de meest gefotografeerde plekjes zijn in de Vanoise, met de Grande Casse op de achtergrond. Een rechtlijnig pad van stenen loopt door het ondiepe meertje, voor de dagjesmensen een grote belevenis zo te zien. Het meertje overgestoken stijg ik weg van het drukke pad en klim naar Col Rosset (2545m) met in het slot weer een steil sneeuwveld. Het plan was om verder nog Pointe du Creux Noir (3155m) te beklimmen maar dat plan laat ik vallen. Opbollende cumuluswolken zweven over, waarin de top van Grande Casse bij momenten verscholen gaat. De typische lucht waarbij je ’s avonds en de eerstvolgende nacht stevig onweer mag verwachten. In de plaats houd ik me bezig met het fotograferen van de uitgebreide verzameling bergbloemen op de Col Rosset. Zelfs edelweiss groeit hier volop.
Vlak achter Col Rosset volgt Col Noir (2512m). De afdaling naar het westen haspel ik maar in snel tempo af. Een ferm onweer trekt intussen noordelijk langs, maar hier blijft de zon schijnen. Een stukje loopt het over het kleine skigebied van Pralognan. Tot slot daal ik de laatste 600 hoogtemeters af door het bos. Het dorpscentrum van Pralognan (1404m) door neem ik het pad over GR55 dat me dieper het Vallée de Chavière in brengt. Het is dan nog een klein uur tot ik weer bij Les Ruelles (1725m) aankom na vervelend gezweet in de hitte. ’s Avonds loop ik nog naar de herberg in het piepklein gehuchtje Les Prioux (1711m) en trakteer me op een avondmaal. Terug in de wagen probeer ik goed uit te slapen voor de rit huiswaarts. Veel komt daar niet van in huis want vrijwel heel de nacht is het een komen en gaan van onwederes met bij momenten oorverdovend lawaai van de regen die met bakken uit de lucht valt. Ach, beter nu dan eerder deze week. De volgende ochtend wordt het weer mooi weer na het optrekken van de lage wolken. Ik speel nog even toerist in Pralognan en keer dan weer terug huiswaarts. De Vanoise zijn me erg bevallen, een mooie bergstreek, maar de grote drukte aan dagjesmensen zal me zeker ook bijblijven.
Recent Comments