Algemeen
De naam Pfalzerwald zal bij velen als onbekend in de oren klinken. Het is eigenlijk in principe niets meer dan het uiterste noorden van de Vogezen, maar dan wel in Duitsland gelegen. De Duitse Vogezen zeg maar, met Kaiserslautern als de stad die de poort vormt naar het gebied in het noordwesten. En zoals de naam Pfalzerwald al doet vermoeden vind je hier zeer uitgestrekte wouden terug. Het gebied vormt zelfs één van de grootste wouden in geheel Duitsland en herbergt grote populaties herten, reeën en everzwijnen. Het glooiende landschap met zijn relatief diep ingesneden valleitjes is een stuk geaccidenteerder dan onze Ardennen en kent in de Donnersberg (”slechts” 687m) in het uiterste noorden zijn hoogste punt. De ondergrond bestaat veelal uit poreuze zandsteen en dat merk je ook. Niet alleen de vele droge valleitjes wijzen hierop maar ook de vele typische zandsteenrotsen op de heuvels. De Teufelstisch nabij Hinterweidenthal is één van de mooiste voorbeelden hiervan.
Voor wie niet terugschrikt van uitgestrekte wouden is dit een waar wandelparadijs. Naast bewegwijzerde dagwandelingen in lusvorm is er ook de mogelijkheid om één van de vele langeafstandsroutes te volgen die het Pfalzerwand doorkruisen. Vergis je echter niet in de bescheidenere hoogte van het gebied. De hoogteverschillen kunnen serieus oplopen. Als er geklommen dient te worden gaat dit al vaak over een pittige klim van 200 tot 300 verticale meters.
- Samen met Johannes, Bert, Wim, Bart en Lieven bracht ik 5 dagen in de streek door in december 2006. We overnachtten in een jagershut, maakten iedere dag een tocht en vierden er nieuwjaar.
- Veel info over het Pfalzerwald is terug te vinden op Wanderportal Pfalz. Zonder dat we dit op voorhand wisten liepen we enkele van de vele dagwandelingen die op deze site staan beschreven.
- De foto’s.
Woensdag 27 december
Op onze eerste dag in het Pfalzerwald helpen we Eddy, als wederdienst voor het ter beschikking stellen van de jagershut, met de drijfjacht. Ondanks dat we hier en daar wel een hertje zien wegspringen, lukken de jagers er niet in om iets te strikken. We voelen ons daar best tevreden bij. ’s Avonds in de hut gaat het er al meteen gezellig aan toe.
Donderdag 28 december
De volgende dag maken we een eerste stevige wandeling. Na een eindje noordwaarts rijden met de wagen komen we nabij Falkenstein uit. Daar stappen we langs de kasteelruïne in het dorp en duikt er plots een kudde schapen op met lammetjes in het Marienthal. Daarna klimmen we de Donnersberg op met onderweg in het bos een prachtig wit schouwspel. De mist heeft zich namelijk als rijm op de bomen vastgehecht. Boven op de Donnersberg wacht ons een mooi uitzicht over de Rijnvallei. Nu ja mooi, we zien over de mist heen met daarboven nog eens lage wolken. Later aan de andere kant van de berg roepen we onze joker weer op. Eddy voert ons met zijn jeep weer een stuk dichter naar onze wagens. Werd dat even koud zeg achteraan op de klapbak. En ’s avonds amuseren we ons weer gezellig in de hut met gezelschapspelletjes.
Vrijdag 29 december
We vertrekken ’s ochtends vroeg van aan de hut. Nadat het ochtendzonnetje ons al verwelkomde doorheen de bomen duiken we de vallei van de Leinbach in, in de mist. Langsheen dit rustig kabbelende beekje met verderop enkele kleine stuwmeertjes vorderen we gestaag naar Frankenstein. Na nog een stevige klim uit de vallei dalen we tot slot af tot aan de ruïne waar we getrakteerd worden op een schitterend uitzicht op het dorp en de vallei waar de lage wolken langzaam worden aangevreten door het winterzonnetje. De terugweg naar onze Leimensohlhütte loopt nog voor lange tijd doorheen het dichte woud met onderweg nog een schone zandsteenrots. ’s avonds nemen we een luxe douche bij de jagers, trekken even naar Kaiserslautern om daarna samen met Eddy en het Pfalzerkonänchen nog een feestmaal te verorberen in zijn hotelleke.
Zaterdag 30 december
We rijden naar Hemersbergerhof, een piepklein dorpje in het hart van het Pfalzerwald. Hier begint onze grootste wandeling (wandeling nr. 14 en 15 op Wandelportal Pfalz) die ons naar de Luidpoldturm brengt op de Weißenberg (607 m). Boven op deze uitzichttoren worden we overweldigd met een zeer uitgestrekt panorama. Niet alleen het gehele Pfalzerwald is te overzien, ook het Zwarte woud zien we ondermeer aan de horizon liggen. Rond de middag bereiken we na een lang stuk doorheen de bossen de burchtruïne van Gräfenstein nabij Merzalben. Hier nuttigen we ons middagmaal en zetten dan voort doorheen een schoon dal tot we vlakbij het dorpje Hinterweidenthal aankomen. Hier besluiten we na wat discussiëren om een ommetje te maken naar de Teufelstisch die hier boven op een heuvel gelegen is. Voor de rest van de dag rest ons nog een lange geleidelijke klim door het bos tot we weer te Hemersbergerhof aankomen. We zijn moe. Uiteindelijk hebben we in deze dag 900 hoogtemeters geklommen en gedaald.
’s Avonds in de hut gaat het er al voorzichtig marginaler aan toe. We verhandelen hete vrouwen… en sommigen vuil janetten.
Zondag 31 december
Met een kleiner wandelingetje in de omgeving van de hut bollen we naar oudejaar. ’s Avonds wordt nog de outbackdouche van Bi uitgetest en schuiven we aan tafel voor een uitgebreid fondue menu dat we naar binnen spelen met de nodige alcohol. Op middernacht trekken we naar buiten in regen en stormweer en koelen onze zatte koppen af met het geluid van het vuurwerk uit de beschaafde wereld. Gelukkig nieuwjaar!
